Archive for the ‘Gelezen; gezien; gehoord’ Category

You are currently browsing the archives for the Gelezen; gezien; gehoord category.


Zekeringen

“En hoe weet ik of ik snelle of trage zekeringen moet gebruiken?” vraag ik aan de verkoopster in de bouwmarkt.
“Herman, wil je even komen?” is haar reactie. Gelukkig komt Herman direct.
“Herman, deze mevrouw vraagt of ze snelle of trage zekeringen moet gebruiken.”

Het wordt me al snel duidelijk: Herman weet het ook niet, maar doet beter zijn best om zijn gebrek aan kennis te verbloemen. Na een onduidelijk verhaal over fabrikanten die zich indekken en de retorische vraag hoe vaak je nou eigenlijk hoort dat er iets ernstigs gebeurt door een verkeerde stop, moet ik mijn keuze maken. Ik kies de snelle.

“Waar is Kraaijkamp als je hem nodig hebt?” probeer ik nog grappig te doen. Beide medewerkers kijken me vreemd aan. “Ja, want die heeft toch meer verstand van zekeringen!”

Soms word ik best moe van mezelf.

Stipt

“Er zijn maar weinig mensen zo stipt als ik. Nee echt. Als ik zeg ‘half tien’, dan ben ik er om kwart over negen.”

Wagen

Twee jonge ouders lopen met hun zoontje van een jaar of vier door de winkelstraat van het dorp. Een rouwauto, zo’n lange zwarte, rijdt langs. Het jongetje kijkt, zijn ogen groot en zijn mond steeds verder open.

Pas als de auto voorbij is roept hij uit: “Superwagen!”

Een heel normaal gesprekje tussen twee meisjes van een jaar of tien

“Heb je je iPhone al teruggekregen van juffrouw?”
“Ja, vanmiddag pas. Vet veel gemist joh!”

Social

Twee vakkenvullers in een gangpad.
De één: “Joh, dan meld je je toch gewoon ziek?”
De ander: “Nee man, dan kan ik toch helemaal niet op Facebook zetten dat ik bier drink met m’n kameraden?”

Insteek

“Ze heeft laatst naalden in haar voet gehad.”
“Naalden?”
“Ja, een soort acupunctuur. Maar dan met een andere insteek.”

Kweit

Als je negentig-plus bent en alleen, weet je soms niet bij wie je je verhaal kwijt kunt. Veel oudere, katholieke vrouwen luchten hun hart bij Maria. Maar als Onze Lieve Vrouw even niet bereikbaar is, zijn pen en papier natuurlijk ook altijd een optie.

Er lag een handgeschreven briefje op haar tafel:


ik ben mijn rozenkrans kweit
______________

waar is die nou
______________

heb hem al
______________

 

Finale

“Denkt u dat we wereldkampioen worden?” vroeg ik haar.
“Ik weet het niet,” antwoordde ze. “‘t Zal wel heel zwaar worden met deze hitte.”
“Maar ze voetballen niet in Nederland,” reageerde ik.
“Nee, maar denk je niet dat het in Spanje nóg warmer is?”

‘s Avonds zag ik ze zitten, daar in Johannesburg, op de bank, met dekentjes over hun benen. Aan de warmte heeft het in ieder geval niet gelegen.

Pim Pam Pet

Op mijn eerste werkdag moest ik regelmatig antwoorden op de vraag die meer een aanname was: “Natuurlijk elke dag wezen après-skiën?” Mijn antwoord was ontkennend. Om avond na avond in de kroeg te hangen hoef ik niet op vakantie. Ik bracht een aantal van mijn wintersportavonden juist op een kneuterige maar gezellige manier door: met lieve vrienden en een koud biertje op de bank in ons appartement. Eén week lang leidden wij bijna een gezinsleven.

Inmiddels weet ik het zeker: vergeet Kolonisten van Catan, laat Triviant maar zitten, want voor de echte lol gaat er niets boven Pim Pam Pet. Dat is niet eens uit te leggen, want als ik vraag om ‘iets dat je in de zomer nodig hebt’ met de letter ‘e’, zult u hooguit glimlachen bij het antwoord ‘eerko’. Wij lagen tien minuten dubbel.

Wat ik u echter niet wil onthouden is het liedje dat direct in mijn hoofd kwam en er vooralsnog niet is verdwenen. “We speelden Pim… Pam… Pehet… op de rand van je behed” is het enige dat ik me nog kon herinneren, maar ik heb hem opgezocht. Sander Vos en De Waterlanders, wie kent ze niet, maakten dit gezellige nummer. De videoclip verbaasde me in positieve zin. Die is net zo melig als het spel.

Cheap

Maandagavond, SBS6. Een Engelse vrouw vertelt hoe ze in een Thaise gevangenis belandde. Ze werd gepakt toen ze voor een landgenoot een pakketje heroïne probeerde te smokkelen naar Japan. Natuurlijk had ze de zaak moeten wantrouwen, maar ze kon duizend pond verdienen en dat was net wat ze nodig had om een ticket naar Engeland te kopen. Ze was Thailand zat, maar had geen geld voor de dure terugreis naar haar moederland.

En dan komt de reclame. “Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door CheapTickets.nl.”