Archive for juli 24th, 2008

You are currently browsing the Theefietslog archives for the day donderdag, juli 24th, 2008.


Tas, of hoe een kleindochter op haar oma kan lijken

Een paar jaar geleden kocht mijn oma, toen al tachtigplusser, een nieuwe tas. Ze was op vakantie met de Zonnebloem en in het Noord-Hollandse stadje vlakbij haar verblijfplaats, stuitte ze op een winkel met aanbiedingen. Ze vond er een mooie, ruime handtas voor weinig geld, terwijl haar oude het net min of meer begeven had. Aldus kwam ze een paar dagen later thuis met haar nieuwe aanwinst, die ze trots liet zien aan wie er maar interesse had.

De nieuwe tas had één nadeel: het aantal vakken. Had haar oude gewoon een hoofd- en een bijvak, deze nieuwe hing aan elkaar van ritsen en klepjes. Hierdoor kostte het nogal eens wat tijd voordat oma haar sleutels of tabletten had gevonden. De tas bleek iets teveel van het goede en het duurde weken of maanden voordat oma niet meer verdwaalde in haar nieuwe handtas.

Ik had heel lang een klein canvasachtig schoudertasje. Ik had het altijd bij me en op den duur begon het ding steeds ernstiger rafels te vertonen. Voor de bruiloft van vrienden, een dikke maand geleden, moest ik dus echt een nieuwe tas hebben. Het werd er één van de Schoenenreus, een dag voor het feest in alle haast aangeschaft omdat hij er redelijk uitzag en niet al te duur was. Bovendien was hij iets groter dan mijn oude buideltje, met iets meer ritsen ook.

Op zondagavond liep ik naar de kroeg. Ik drukte een pakketje bij mijn straatgenote door de brievenbus – een t-shirt dat ze al een maand geleden bij me had laten liggen – en bedacht me dat mijn telefoon nog thuis lag. Ik kon me althans niet herinneren hem in mijn tas te hebben gedaan. Omdat ik niet zonder mijn telefoon kan, vraag me niet waarom, liep ik terug naar huis.

Ik keek op de vaste plekken. De tweede plank van de boekenkast, waar hij altijd aan de oplader ligt. De salontafel. De hoge tafel, naast de laptop. Het aanrecht. En zo werd ik er steeds drukker mee. De bank, het nachtkastje, het plankje boven de wastafel, het toilet, de piano, overal keek ik maar nergens lag mijn telefoon. Ondertussen had ik alle vakken van mijn tas al drie keer binnenstebuiten gekeerd maar ook daarin kon ik het mobieltje niet vinden.

Ten einde raad zette ik de laptop aan, googlede “gratis sms versturen” en stuurde aldus een berichtje naar mijn eigen nummer. Mijn tas begon te trillen.

Ik was slechts een kwartier te laat in het café.