Archive for december, 2008

You are currently browsing the Theefietslog archives for december, 2008.


Potjes

Ik ga elke avond naar de kroeg. Dat kan, omdat mijn kroegpotje vol zit. U weet wel, het potje waar het geld in zit, dat ik in de kroeg mag besteden. Ik drink liters bier en verorber schalen vol bitterballen, maar het potje lijkt maar niet leeg te worden. Er zit dus niets anders op dan al mijn avonden in het café door te brengen.

Dan is er nog het boodschappenpotje. Dat is helaas leeg. Ik doe dagen met één blik bonen en gebruik de voor de feestdagen zo overvloedig verspreide reclamefolders als toiletpapier. Ik weet niet hoe het komt dat het potje leeg is, dus sinds kort noteer ik alles. Als ik een blik bonen koop, noteer ik dat in drievoud op een nogal ingewikkeld aankoopformulier dat is vormgegeven volgens de laatste regels, met het theefietslogo in de rechterbovenhoek. Als mijn blik bonen leeg is, noteer ik dat op het volgens dezelfde stijl ontworpen verbruiksformulier, dat evenals het aankoopformulier in het boodschappendossier komt. Het kost wat tijd en balpeninkt, maar ik hoop op deze manier bij te houden waar de inhoud van mijn boodschappenpotje blijft en hoe nuttig ik het besteed.

Hoewel honger de spreekwoordelijke rauwe bonen zoet maakt, was ik toch een keer uitgegeten op het blikvoer. Gelukkig bedacht ik me toen, dat het kroegpotje nog altijd vol zit. Daarom leef ik tegenwoordig op bittergarnituren, kaasplankjes en stokbrood met kruidenboter die ik in de kroeg bestel. Soms bestel ik een schaaltje olijven, maar blijk ik, als het geserveerd wordt, toch meer zin te hebben in nacho’s met kaas. Daar doe ik niet moeilijk over; ik gooi de olijven weg en bestel de nacho’s. Het kroegpotje bevat toch genoeg geld.

U zult zich afvragen of ik gek ben geworden. Natuurlijk gaat bovenstaande niet over mijn eigen financiële situatie, maar over die in de zorgorganisatie waarvoor ik werk. Zie de kroeg als verbouwingen, verhuizingen en andere logistieke toestanden die niet altijd even nuttig zijn, en de boodschappen als wat in mijn ogen echt belangrijk is, zoals zorg, voeding, schoonmaak en technisch onderhoud. Ik zal het misschien niet begrijpen, want zo geleerd als de hoge heren ben ik niet, maar zo lang hun uitleg beperkt blijft tot het benoemen van potjes en het geld intussen op de verkeerde plek lijkt te belanden, maak ik me zorgen over de zorg.