Archive for januari 6th, 2009

You are currently browsing the Theefietslog archives for the day dinsdag, januari 6th, 2009.


IJs

Stiekem heb ik elk jaar weer goede voornemens en natuurlijk zijn dat elk jaar dezelfde, die allemaal te maken hebben met gezonder leven. Elk jaar begin ik vol goede moed mijn leven aan die voornemens aan te passen, terwijl ik weet dat uiteindelijk alleen dat ene voornemen zal blijven hangen: genieten van het leven.

Vanavond heb ik genoten van het in de praktijk brengen van voornemen nummer achtendertig: meer bewegen. Al meer dan een week is het koud genoeg om te schaatsen, maar juist op die twee dagen dat ik tijd had en niet ziek was (voornemen nummer zevenentwintig, meer fruit eten, ten spijt, bracht ik afgelopen weekend anderhalve dag in bed door), was de ijschbaan gesloten. Het duurde dus tot dinsdag 6 januari, Driekoningen en de laatste dag waarop de midwinterhoorn geblazen mag worden, eer Janneke op het ijs stond.

Natuurlijk had ik broer en zus De Vries de eerste marathon op natuurijs zien winnen. Ik woon niet voor niets in Haaksbergen en ben er toch enigszins trots op dat mijn woonplaats niet alleen in verband met stroomstoringen in het nieuws komt. Overigens hadden we op zondag 28 december 2008, de dag van de marathon, ‘s middags zo’n twee uur geen electriciteit, en dat bewijst maar weer dat Haaksbergen en de plaatselijke ijsvereniging tot heel wat in staat zijn.

Hoe enthousiast ik ook raakte van het zien van de marathonschaatsers en het proeven van de sfeer, pas vanavond trok ik mijn eigen noren aan. U, vaste lezer, weet waarschijnlijk dat snelheid en lenigheid niet mijn sterkste eigenschappen zijn en ook mijn evenwicht werd op de proef gesteld. Na wat heen en weer krabbelen tussen peuters, kleuters en een enkeling die misschien al wél kon lezen – opeens zag ik voor me hoe mijn wintersportvakantie eruit gaat zien – besloot ik het te wagen op de echte baan.

Aangemoedigd door mijn zus – die bij haar geboorte alle sportgenen van mijn moeder heeft meegekregen, terwijl enkele van mijn vader voor mij bewaard bleven – krabbelde ik rondjes van vierhonderd meter per stuk. Eerst één, toen nog één en zo ging ik door, totdat ik er tien had geschaatst en het gevoel uit mijn voeten was verdwenen. Toen was ik een klein beetje trots op mezelf en vond ik het genoeg voor vanavond.

Het is 6 januari en voornemen nummer één staat nog steeds: ik, zomermens, heb vanavond genoten van de vrieskou.