Archive for mei, 2009

You are currently browsing the Theefietslog archives for mei, 2009.


Waar zouden we zijn?

Jaren terug reisde ik regelmatig met de trein. Ik had een OV-studentenkaart en het was voor mij dus een kwestie van in- en uitstappen om vanaf A in B te komen. Na het beëindigen van mijn studie, verliep mijn OV en speelden mijn reizen zich voornamelijk af op theefiets en in de rode Golf 2.

Bezem, Heyrik, Mozes, Theefiets

De weblogmeeting in Zwolle was overigens geslaagd! v.l.n.r. Bezem, Heyrik, Mozes en Theefiets.

Gisteren reisde ik met A en B weer eens met de trein, en wel van het pittoreske Heino – onze parkeerplaats – naar provinciemetropool Zwolle. Dat ging prima. De kaartjesautomaat werkte, de drukte viel mee en we hadden niet eens vertraging!

Na een dag genieten van allerlei goede en betere artiesten, webloggers en Balinese culinaire hoogstandjes – ik ben me ervan bewust dat dit een rare zin is – besloten wij de trein van 19.36 uur te nemen. Dat wil zeggen: toen wij op het station kwamen was dat de eerste trein naar Heino.

Even na half acht stapten wij in de trein, om de daarop volgende twintig minuten toe te kijken hoe mensen instapten, uitstapten, schrokken van de drukte, toch maar doorliepen, uitstapten om een sigaret te roken om vijf minuten later vrolijk weer naar binnen te komen, of uithijgden van een partijtje hardlopen dat achteraf niet nodig bleek te zijn. Wij zaten als spreekwoordelijke haringen in een ton, hoewel her en der opmerkingen over personenvervoer werden gemaakt die juist deze dag eigenlijk niet door de beugel konden. Na deze twintig enerverende minuten werd omgeroepen dat deze trein niet meer zou gaan rijden.

Wij stapten uit, wachtten op de trein van 20.06 uur en wisten uiteindelijk toch nog voor half negen de parkeerplaats in Heino te verlaten. Na nog een, dankzij de TomTom, toeristische route door de mooiste binnenwegen van Heino en omstreken, wist ik het weer zeker: ik ben voorstander van de autoreis, zonder navigatiesysteem maar mét wegenkaart en een beetje boerenverstand.

Maar af en toe is het heerlijk je te laten rijden.