Archive for juli, 2009

You are currently browsing the Theefietslog archives for juli, 2009.


Euforie in de pastorie

In de pastorie, van oudsher de woning van de priester van de bijbehorende kerk, woont sinds een dik jaar een stel samen. U leest het goed; omdat leegstand maar saai zou zijn, kreeg één van de jongste notoire vrijwilligers van de parochie de mogelijkheid zijn intrek te nemen in het pand, mét zijn vriendin. Het toeval en geluk wil, dat ik het stel tot mijn vriendenkring mag rekenen en zodoende maakte ik al gezellige avonden en zelfs een slaapfeest – ook ver na de puberteit nog een aanrader! – mee in dit ooit zo vrome gebouw.

Gisteren was weer zo’n gezellige avond, maar dit keer wel een heel bijzondere. De sms met de uitnodiging kwam niet als een volslagen verrassing, de hele vriendengroep wist immers dat het zou gaan gebeuren, maar het was de vraag wanneer. Dinsdagochtend 28 juli bleek het moment. Voor de gang van woning naar gemeentehuis was geen met bloemen versierde auto nodig, maar toen de wandeling terug kon worden aanvaard was het toch echt waar: de pastorie mocht eindelijk een getrouwd stel herbergen.

De avond was gezellig, erg gezellig zelfs. Geen huwelijksfeest zoals wij Twentse boeren dat min of meer gewend zijn, in een zaal met dansvloer en beroepskelners en een band, maar in alles een huwelijksfeest: twee mooie mensen, stralend van geluk, geluk dat zelfs knellende schoenen kon verdragen, en een heleboel gasten die genoten van alle hapjes, drankjes en blijdschap. Hier kon geen enkele pastoor tegenop, leek de pastorie mij trots toe te fluisteren.

Vanochtend kwam ik op de markt, die tussen de pastorie en de kerk is gesitueerd. Bij de groentekraam keek ik naar aardbeien, kersen en daarachter vlaggetjes met ‘just married’ erop. “Huh? Is de pastoor getrouwd?” hoorde ik naast me. “Nou, mevrouw,” antwoordde de marktkoopman, “die vraag heb ik vanochtend al veel vaker gehoord, maar ik weet ook niet hoe het zit.” “Hm, ik vind het wel heel vreemd,” aldus de mevrouw, die appels en boontjes bestelde en eruit zag alsof ze waarde hechtte aan het celibaat. Ik wachtte niet af en liep naar mijn fiets. Lachend fietste ik naar huis.

Aan het inbrekersgilde van Twente,

Vandaag kreeg ik groen licht: van 5 tot en met 20 september heb ik vakantie. Aangezien ik momenteel geen geld heb voor leuke reisjes – er valt sowieso weinig bij me te halen – blijf ik in die periode thuis. U moet er dus rekening mee houden, dat u op uw zoektocht tussen stapels bladmuziek, kleding van de Takko, een verdwaalde Nokia 3310 en kringloopmeubels, plotseling oog in oog kunt komen te staan met de officiële bewoonster van huize theefiets. Wees niet bang, sinds zij niet meer samenwoont met haar grote zus doet zij niet aan geweld en wellicht biedt ze u een kopje koffie aan. Om inkomstenderving te voorkomen, raad ik u echter aan in uw professionele bezigheden huize theefiets begin september over te slaan.

Met vriendelijke groeten,

 Janneke Achternaam

Cheap

Maandagavond, SBS6. Een Engelse vrouw vertelt hoe ze in een Thaise gevangenis belandde. Ze werd gepakt toen ze voor een landgenoot een pakketje heroïne probeerde te smokkelen naar Japan. Natuurlijk had ze de zaak moeten wantrouwen, maar ze kon duizend pond verdienen en dat was net wat ze nodig had om een ticket naar Engeland te kopen. Ze was Thailand zat, maar had geen geld voor de dure terugreis naar haar moederland.

En dan komt de reclame. “Dit programma wordt mede mogelijk gemaakt door CheapTickets.nl.”