Archive for augustus, 2010

You are currently browsing the Theefietslog archives for augustus, 2010.


Tissue

Na een gezellige dag in de stad neem ik op het station afscheid van mijn gezelschap, dat op de fiets naar huis moet. Het regent en ik bied hem mijn jas aan, waarvoor hij vriendelijk bedankt. “Ik maak me meer zorgen om mijn telefoon,” zegt hij, “ik hoop niet dat die nat wordt.”

Ik zoek in mijn tas naar iets van plastic en vind een pakje papieren zakdoeken. Het plastic pakje blijkt precies om de bewuste telefoon te passen en gerustgesteld fietst mijn gezelschap naar huis.

Het is rustig in de laatste bus naar Haaksbergen. Vijf jongens die waarschijnlijk hebben deelgenomen aan de hogeschoolintroductie en een jonge vrouw reizen met mij mee. Ik zit wat voor me uit te staren, als ik de buschauffeur hoor roepen: “Hoort hij bij jullie? Moet ik misschien even stoppen?” Ik kijk naast me en zie een jongen gebaren dat we door kunnen rijden. Op zijn kin en in zijn handen zit een slijmerige substantie met stukjes die ooit eetbaar waren.

Ik kijk in mijn tas, zie negen losse papieren zakdoekjes en geef er een paar aan de jongen. Die reageert amper en veegt met één ervan zijn mond af.

Vlak voor Haaksbergen roept één van de andere jongens naar de buschauffeur. “Wilt u zo stoppen? Dan zal ik hem ook meenemen.”

Ze stappen uit. Drie nauwelijks gebruikte papieren zakdoekjes blijven achter.

Bijzonder

Ik dacht dat ze honderdéén was en dat vond ik al heel bijzonder, maar zij zag het anders.
“Nee, ik ben honderdanderhalf!”
“Honderdanderhalf?”
“Ja, want elke dag telt!”

Mitragisch

“Goedemiddag!”
“Goedemiddag…”

– Op zo’n moment heb ik de neiging om de enige juiste vraag dan maar zelf te stellen. “Kunt u mij helpen?” Maar ik doe het niet. –

“Uh, goedemiddag, ik zoek een bierpakketje om cadeau te geven.”
“O, nou, we hebben deze hier, voor acht euro…”
“Aha, en wat zit er precies in?”
“…en dan hebben we deze, voor twaalf euro vijftig.”
“Ah. En wat voor biertjes zitten daarin?”
“Allemaal gewoon bier van verschillende merken. Speciaalbier vindt niet iedereen lekker namelijk.”
“O. Ik zoek eigenlijk wel een paar speciaalbiertjes.”
“Dan moet je maar wat losse flesjes bier uitzoeken daar.”
“En kunt u daar dan een mooi cadeaupakketje van maken?”
“Dat moet ik dan maar doen ja.”

De meneer loopt weg en ik kijk naar het schap met speciaalbier. Er is een aardig assortiment en ik pak zomaar een flesje van de plank. “THT 03-10″ staat erop. Nadat ik meerdere verstreken houdbaarheidsdata heb gezien, besluit ik toch de extra kilometer naar die andere slijterij maar af te leggen.
“Veel van die biertjes zijn over de datum,” zeg ik dan maar tegen de verkoper.
“Ja, daar moet je natuurlijk wel op letten.”
“Uh, ik kijk toch maar even verder.”
“Ja doe maar.”

Even later reken ik bij die andere slijterij een mooi pakketje oudhollandsche biertjes af.

Aardig

Natuurlijk is het fijn als iemand je veel succes gunt. Zelfs wanneer hij, na een avondje kroeg, niet helemaal uit zijn woorden komt.

“Nou, uh, ik wens je veel seks.”

Toch aardig.

Heimwee

“Woonde u daar?” vraag ik de man terwijl ik naar een foto van een mooie oude boerderij wijs.
“Nee,” glimlacht hij. “Ik zag die boerderij altijd vanuit de serre van ons eigen huis.”

Ook het meenemen van een stukje uitzicht kan de heimwee verzachten.