Archive for september, 2010

You are currently browsing the Theefietslog archives for september, 2010.


Lamp

Ze vroeg naar mijn achternaam, maar die klonk haar niet bekend in de oren.
“Ja, in Eibergen wonen er veel met die naam,” schoot haar te binnen.
“Dat is de verkeerde tak,” zei ik met een grijns.
“Nou, jij zorgt maar dat je bij de juiste tak blijft,” zei ze, terwijl ze me van top tot teen bestudeerde. Mijn uitgroei, mijn verwassen shirt, alles aan mijn lijf dat wel iets slanker had mogen zijn… En ze praatte verder.
“Nooit met de eerste de beste jongen meegaan,” gaf ze me een wijze les. “Daar ben je veel te mooi voor.”
“Dankuwel,” antwoordde ik.
“Nee,” vervolgde ze haar relaas, “als je er één leert kennen moet je hem eerst maar eens goed onder de lamp houden!”

De parabel van de ex-vrouw

Ik kwam een man tegen die ik niet zo goed kende, maar van wie ik toevallig wist dat hij een jaar of vijf geleden gescheiden was. Daarom vroeg ik hem hoe het eigenlijk met zijn ex-vrouw ging.

Hij reageerde een beetje vreemd.
“Uh, die heb ik eigenlijk al een hele tijd niet meer gesproken,” zei hij.
Dat vond ik best raar. Ik had toch minstens verwacht dat hij het in de laatste vijf jaar nog eens opnieuw had geprobeerd met zijn ex.
Dus ik vroeg hem: “Ben je dan niet van plan om het nog eens opnieuw te proberen met haar?”

Dat was hij niet van plan, zei hij een beetje ongemakkelijk.

Ik kon het niet aanzien dat iemand zo onverantwoord omsprong met zijn toekomst. Wat ik namelijk wel eens had opgevangen in de wandelgangen, was dat deze man zich ook nog eens scheel betaalde aan alimentatie voor de vrouw met wie hij ooit getrouwd was. Mij leek de oplossing simpel: hertrouwen met zijn ex.

Met alle liefde en toewijding probeerde ik het dus nog een keer: “Zou je het echt niet nog eens proberen met haar? Al was het maar alleen om het geld?”

De man gaf geen antwoord maar liep boos weg, mij in vertwijfeling achterlatend. Wat is het jammer dat sommige mensen geen goed advies kunnen waarderen.

 Ach, lieve lezer, u weet dat direct zijn niet mijn sterkste kant is, maar ik wil u alleen maar even zeggen dat ik écht mijn onafgemaakte studie niet opnieuw ga oppakken. U hoeft er dus niet meer naar te vragen.