Onverstaanbaar

Ik sta in de rij achter een mevrouw die bijna aan de beurt is. Dat wil zeggen, als die wat oudere meneer maar een beetje opschiet. Hij vertelt hele verhalen terwijl hij zijn boodschappen in een versleten zwarte tas stopt. Zijn spreektaal houdt het midden tussen plat Twents en dronkemanspraat met een dubbele tong, zodat ik er niks van versta. De caissière maakt echter begrijpende geluiden, terwijl ze hard doorwerkt. De rij wordt steeds langer.

“Och ja?” reageert ze, en de man praat verder. Ik begrijp er geen woord van en verlies mijn interesse. Bovendien is er ruimte om mijn boodschappen op de band te pakken. “Jeetje,” zegt de caissière intussen.

De man rekent af, de mevrouw voor mij kijkt opgelucht en de caissière luistert naar de laatste woorden van de klant, van wie ze bijna verlost is. Opeens klaart haar gezicht op. “Nee, dat moet je inderdaad niet hebben,” spreekt ze een onverwachte volzin, “dat je je pinpas kwijt bent.”

Eindelijk begreep ze wat de man wilde vertellen.

Geef een reactie

Commenting rules

  • Try to keep your comments as relevant as possible.
  • No HTML/JavaScript/BBcode.
  • Don't be abusive: No racism, homophobia or any other nastiness.
  • Feel free to express your opinion, but do so in an eloquent way.

If you do not respect these rules your comments may be edited or even deleted.