Donker

Het is al half negen geweest en ze beseft opeens dat de gordijnen nog dicht zitten. Ze staat op om ze opzij te schuiven, mopperend op zichzelf. “Dat ik dat zomaar kan vergeten.”
Ik kijk door het raam naar de herfst en antwoord dat ik dat helemaal niet zo vreemd vind. “Het was nog zo donker.”

Het lijkt alsof ze niet weet hoe ze hierop moet reageren, want ze blijft een hele tijd stil en werpt me een niet-begrijpende blik toe.
 
“Het is toch niet zo vreemd dat u de gordijnen nog dicht hebt zitten,” herhaal ik iets luider, “want het was vanochtend nog zo donker.”

“O,” zegt ze lachend. Ze kijkt opgelucht. “Ik dacht dat je zei dat ik nog zo dronken was!”

3 Comments

Geef een reactie

Commenting rules

  • Try to keep your comments as relevant as possible.
  • No HTML/JavaScript/BBcode.
  • Don't be abusive: No racism, homophobia or any other nastiness.
  • Feel free to express your opinion, but do so in an eloquent way.

If you do not respect these rules your comments may be edited or even deleted.