Borrel

Elk jaar verbaast ze me weer, de tijd. Inmiddels zevenentwintig voel ik me soms tachtig, omdat het lijkt alsof ik mijn puberteit nog maar net achter me heb gelaten. Begrijpt u het nog? Het zijn de ouderen die verzuchten dat de tijd zo snel gaat. Die denken aan vroeger, toen er elke winter sneeuw lag.

Misschien is het de sneeuw. Vierentwintig jaar geleden zag het ook wit rondom de ouderlijke boerderij. We gingen de shetlandpony voeren, leerden onze eerste liedjes op de piano en vonden het uiteindelijk toch niet zo erg dat onze ouders ons nieuwe zusje geen Yvonne hadden genoemd, ondanks de goede prestaties die schaatster Van Gennip al had laten zien.

Vierentwintig jaar geleden klaagden we niet over de sneeuw. Of misschien deden we het wel, maar ik kan het me niet herinneren. Vandaag klaag ik steen en been en dat doe ik al dagen. Ik moet mijn auto elke keer uitgraven, ben veel te lang onderweg van A naar B en heb genoeg van alle viezigheid die aan de onderkant van mijn broekspijpen blijft hangen en zo in mijn huis terecht komt. Wat kan een mens veel ellende te verduren krijgen tijdens zo’n winter.

Ach, natuurlijk weet ik wat het is. Vierentwintig jaar na dato ben ik er altijd nog een beetje melancholisch van. Ik heb liever een verjaardagsfeestje dan een geboortedagsborrel, maar ik denk dat ik er vanavond toch maar één drink.

5 Comments

  • Toch is dit niet het ergste wat ik heb meegemaakt. Dat was een carnavals maandag ergens in de zeventiger jaren. Daar meet ik mijn sneeuwgevoel aan af. Dit (voor en na)jaar komt daar wel erg dicht bij in de buurt.

  • Tsja het is wel erg herkenbaar. Hoewel ik soms nog wel kan genieten van sneeuw, is dat eigenlijk alleen op dagen dat ik toch niks hoef. Tijdens de auto uitgraven met sneeuwballen gooien, mijn broer even flink inzepen met sneeuw, of van binnen naar buiten kijken hoe mooi het is geworden. Maar zodra ik echt op pad moet… pffff! Weet je, 24 jaar geleden was die sneeuw net zo erg. Onze ouders klaagden vast over de auto, en de viezigheid in huis. Wij hoefden ons toen nergens druk om te maken. Konden mee op de slee, gingen misschien wel een sneeuwpop maken, leerden onze eerste sneeuwbal gooien. Hoe erg kon het zijn. Alles verandert. Het leven is niet meer zo zorgeloos als toen!

  • :-( Drink er ook maar eentje van mij vnv! Dan drinken we er 2e kerstdag samen nog een paar 😉 Alvast fijne kerstdagen!

  • Heb ik nu je verjaardag gemist? Alsnog gefeliciteerd!
    En de beste wensen voor 2011.

  • @Peet: niet mijn verjaardag, maar de geboortedag (zoals je dat moet noemen als iemand overleden is) van mijn zusje. Maar dankjewel! En jij ook de beste wensen, maar die heb ik heel toevallig net precies op jouw weblog achtergelaten :)

Geef een reactie

Commenting rules

  • Try to keep your comments as relevant as possible.
  • No HTML/JavaScript/BBcode.
  • Don't be abusive: No racism, homophobia or any other nastiness.
  • Feel free to express your opinion, but do so in an eloquent way.

If you do not respect these rules your comments may be edited or even deleted.