Dompertje

Je hebt een favoriete kroeg, waar je regelmatig komt, waar je wordt begroet met je voornaam en het drankje dat je altijd drinkt, en waar je de meeste mensen wel kent. Af en toe leer je nieuwe mensen kennen. Mensen wier gezichten je al regelmatig voorbij zag komen maar die je nog nooit had gesproken. Totdat je ze toevallig een keer spreekt en je elkaar veel te vertellen blijkt te hebben.

Zo zit je de halve avond met elkaar aan een tafel. Je drinkt samen een biertje, en nog één, en nog één, en je praat over koetjes, kalfjes en het leven. Het leven dat niet altijd even gemakkelijk is geweest. Je bouwt een beeld op van de ander, een positief beeld, je hebt respect voor wat de ander van zijn leven heeft gemaakt. Je maakt er een mooie avond van en leert van de wijsheid die de ander inbrengt.

En dan zegt de ander dat hij naar huis gaat. Je gooit er een opmerking in over fietsen in de kou, waarop de ander meldt dat hij met de auto is. Je denkt aan de biertjes van de afgelopen uren, maakt berekeningen in je hoofd, maar komt toch echt tot de conclusie dat de ander niet meer mag rijden.

Maar hij rijdt.

Het beloofde sms’je komt op tijd. “Veilig thuis. Was gezellig, tot snel!”
Gezellig was het zeker, maar toch zit ie je dwars: het dompertje.

4 Comments

Geef een reactie

Commenting rules

  • Try to keep your comments as relevant as possible.
  • No HTML/JavaScript/BBcode.
  • Don't be abusive: No racism, homophobia or any other nastiness.
  • Feel free to express your opinion, but do so in an eloquent way.

If you do not respect these rules your comments may be edited or even deleted.